Thema: Inclusiviteit
Functie: Buurthuis voor integratie, sport en cultuur
Grootte: 310m² per verdieping
Locatie: Groningen, Nederland
Periode: 2023
Deze studio is gericht op de vluchtelingenproblematiek en vraagt om positionering binnen dit vraagstuk. In de eerste weken zijn daarom diverse asielzoekerscentra’s bezocht. Dit bracht kennis over de ruimtelijke structuren, het behandelings- en integratieproces en de leefomgevingen.
De ontwerpstudio inclusivity bestaat uit de transformatie van de voormalige graansilo (als onderdeel van de EMG Faktors) aan het Damsterdiep te Groningen.
AZC’s staan veelal negatief in het nieuws en worden vaak weggestopt aan dorpsranden of industriegebieden en dus afgesloten van een sociale voorzieningen. Daarbij is er een beperkt integratieprogramma en moet er soms wel 10 jaar worden gewacht voordat er een uitslag op de aanvraag voor een verblijfsvergunning is.
Het doel met deze studio was daarom ook om een sociaal vangnet te bieden in stedelijke context, zodat er – zeker in de afwachtende periode – ruimte is voor ontwikkeling zodat er gewerkt kan worden aan persoonlijke, sociale en financiële groei. Op deze manier kan, ongeacht het oordeel op de verblijfsvergunningsaanvraag, een groei worden doormaakt.
De locatie van de graansilo betreft een historisch strategische locatie. De ligging aan kanalen en vaarten heeft in de geschiedenis van steden altijd een stabiele economisch ontwikkelperspectief geboden. Zo ook de locatie tussen het Eemskanaal en Damsterdiep. Daar waar vroeger nog ruimte was aan de stadsrand, is de locatie in de loop der jaren omhuld door woningbouw en industrie.
In 1908 werd de bouw van de fabriek met silo, pakhuis, machinekamer, ketelhuis en annexe werken gestart. Het ontwerp, in ambachtelijk-traditionele stijl, is van de Groninger architect Gerrit Nijhuis.
Aanvankelijk worden er in de Oliefabriek voornamelijk sojabonen (veelal uit Mantsjoerije, N.China) en lijnzaad verwerkt. Het bedrijf levert lijnolie, vee- en sojakoeken. Het is lange tijd het grootste bedrijf aan het Eemskanaal geweest.
De in 1896 aan de Oosterhaven begonnen Elevator-Maatschappij Groningen (EMG) neemt in 1933 het complex over. Vijf jaar later gaat de voormalige smederij over naar de Noord Nederlandse Zakkenhandel. De EMG, gericht op de overslag van granen, zaden en peulvruchten, bouwt in 1960 een grote betonnen graansilo van ruim 30 meter hoogte.
Op dit moment is er dringend behoefte aan een beter integratiesysteem. Ruimtes voor interactie met de Nederlandse (lokale) bevolking, sport- en kantoorgelegenheid, gespreks- en start-up ruimten geven hiertoe mogelijkheid.
Dit heeft geleid tot een divers programma van een buurt- en repaircafé, sportschool, spreekkamers, kleine start-up ruimtes en een restaurant op het dak om zo middels beweging spontane interactie mogelijk te maken en de integratie van vluchtelingen te vergemakkelijken. De nieuwe functie en openbaring van het gebouw als geheel reageert tevens op de toekomstige behoeften van de wijk Stadhavens.
Het concept van het ontwerp werd gevonden in de analyse van verschillende culturele patronen uit de landen van herkomst van de vluchtelingen. In verschillende culturele patronen is the seed of life een continu terugkerend patroon.
Het heilige geometrische patroon van 7 onderling verbonden cirkels symboliseert de onderlinge verbondenheid van het leven op aarde en het universele bestaan met verschillende wiskundige formules en natuurlijke patronen. Zo komt het getal 7 ook terug in het boek Genesis, de 7 Chakra’s, de 7 Hindoeïstische hogere werelden, de 7 Islamitische hemelen en de 7 Boeddhistische stappen naar verlichting.
De contouren van the seed of life worden vanuit symbolische waarde tastbaar gemaakt als een atrium dat in staat is om alle verdiepingen met elkaar te verbinden en harmonie te creëren tussen verschillende culturele achtergronden.
